อิกเราะอ์ฟอรั่ม - กระดานเสวนาอิกเราะอ์ออนไลน์
กันยายน 18, 2019, 23:29:00 *
อะฮฺลัน วา ซะฮฺลัน ..ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว: มีปัญหาการสมัครสมาชิกใหม่ ดูคำแนะนำได้ ที่นี่ ครับ
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]   ลงล่าง
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: การซื้อขายแบบลดแล้วชำระ  (อ่าน 2190 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
adminbriss
สมาชิกอิกเราะอ์
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 548


ดูรายละเอียด
« เมื่อ: ธันวาคม 12, 2008, 07:22:51 »

เขียนโดย อิบนุ สุไลมาน นราฯ  
 
                 ลดแล้วชำระที่ผู้เขียนกล่าวถึงมีรูปแบบคือ การที่ผู้ซื้อ(ในการซื้อขายแบบเงินผ่อน) ยอมลดจำนวนหนี้ (งวด) ที่ยังไม่ถึงกำหนดเวลาชำระบางส่วน โดยที่ผู้ซื้อจะต้องชำระราคางวดดังกล่าวโดยทันที
ตัวอย่างเช่น นายมูหัมหมัดขายรถจักรยานยนต์แก่นายอะลีแบบเงินผ่อนด้วยราคา 40,000 บาท โดยกำหนดการชำระราคาเป็น 20 งวดๆละ 2,000 บาท ทุกๆเดือน พอนายอาลีชำระราคาได้ 10 งวด นายมูหัมหมัดก็กล่าวแก่นายอะลีว่า ฉันจะลดจำนวนงวดที่ยังไม่ถึงเวลาชำระจากเดิม 20,000 บาท เหลือ 10,000 บาท โดยที่เธอจะต้องชำระราคางวดจำนวนดังกล่าวแก่ฉันทันที


          ทัศนะของบรรดานักวิชาการเกี่ยวกับเรื่องนี้
บรรดานักวิชาการมีทัศนะที่แตกต่างกันเกี่ยวกับเรื่องนี้ออกเป็น 3 ทัศนะด้วยกัน
          1- เป็นที่อนุมัติ
ทัศนะนี้เป็นของท่านอิบนุอับบาส อิหม่ามนะเคาะอีย์ อิหม่ามซุฟัร และอิหม่ามอบูเซารฺ (อัลมุฆนีวัชชัรหุลกะบีรของอิหม่ามอิบนุ กุดามะฮฺ เล่มที่ 4 หน้า 174 , ชัรหุซซุกอนีย์ เล่มที่ 3 หน้า 23 , บิดายะตุลมุจตะฮิด ของอิหม่ามอิบนุรุชดฺ เล่มที่ 2 หน้า 143 )

         2- ไม่เป็นที่อนุมัติ
ทัศนะนี้เป็นของศอหาบะฮฺและตาบิอีนส่วนใหญ่ อิหม่ามหะนะฟีย์ อิหม่ามมาลิก อิหม่ามชาฟิอีย์ อิหม่ามอะหมัดและนักวิชาการส่วนใหญ่ (อัลมุฆนีวัชชัรหุลกะบีรของอิหม่ามอิบนุ กุดามะฮฺ เล่มที่ 4 หน้า 174 - 175 , ชัรหุซซุกอนีย์ เล่มที่ 3 หน้า 23 , ฟัตหุลอะซีซ เล่มที่ 10 หน้า 300 )


          3- การแยกรายละเอียด กล่าวคือ ถ้าหากว่ามันเกิดจากการวางเงื่อนไข(ไม่ว่าจากผู้ขายหรือผู้ซื้อ)ก็ถือว่าไม่เป็นที่อนุมัติ และถ้ามันไม่ได้เกิดจากการวางเงื่อนไขก็ถือว่าเป็นที่อนุมัติ และการวางเงื่อนไขที่ทำให้การซื้อขายไม่เป็นที่อนุมัติคือการวางเงื่อนไขในขณะการทำสัญญาซื้อขาย
ทัศนะนี้เป็นของนักวิชาการในมัซฮับชาฟิอีย์ (ฟะตาวาอัสสุบกีย์ เล่มที่ 1 หน้า 351)

สาเหตุของการขัดแย้ง
          ท่านอิหม่ามอิบนุรุชดฺกล่าวว่า "และหลักฐานของกลุ่มที่มีทัศนะว่ามันไม่เป็นที่อนุมัติคือมันมีความคล้ายคลึงกับการเพิ่มอันเนื่องมาจากการขยายระยะเวลาชำระ(ดอกเบี้ย) ซึ่งส่วนที่คล้ายกันคือมีการประเมินค่าระยะเวลาเป็นส่วนหนึ่งของราคา และหลักฐานของกลุ่มที่มีทัศนะว่ามันเป็นที่อนุมัติคือหะดีษอิบนุอับบาส(ดังที่ผู้เขียนจะนำเสนอในข้อ 1.1) ดังนั้นสาเหตุของการขัดแย้งคือการขัดกันระหว่างการเทียบเคียง(กิยาส)กับหะดีษ" (บิดายะตุลมุจตะฮิด ของอิหม่ามอิบนุรุชดฺ เล่มที่ 4 หน้า 75)

หลักฐานของแต่ละกลุ่ม

หลักฐานของกลุ่มที่มีทัศนะว่าลดแล้วชำระเป็นที่อนุมัติ

1.จากหะดีษ
            ความว่า จากท่านอิบนิอับบาส แท้จริงท่านนบีครั้นเมื่อท่านขับไล่ชาวยิวบนีอันนะฎิร(ออกจากมาดี นะหฺ)ได้มีส่วนหนึ่งจากพวกเขามาหาท่านนบีแล้วกล่าวว่า โอ้ท่านนบีของอัลลอฮฺ ท่านขับ ไล่พวกเรา ทั้งๆที่มนุษย์(ชาวมาดีนะหฺ)ยังมีหนี้สินที่ยังไม่ถึงกำหนดเวลาชำระกับพวกเรา? ท่านนบีก็ตอบว่า พวกเจ้าจงลดจำนวนหนี้และจงสั่งให้ลูกหนี้ชำระหนี้โดยเร็ว (อัลหากิม. 1990.อัลมุสตัดร็อกอะลัศศอหีหัยนฺ(เบรุต : ดารุลกุตุบุลอิลมียะฮฺ),เล่มที่ 2 หน้า 52)

2. คำชี้ขาดของท่านอิบนุอับบาส
            ท่านอิบนุอับบาสได้ถูกถามเกี่ยวกับชายซึ่งเป็นเจ้าหนี้ที่ยังไม่ถึงกำหนดเวลาชำระ แล้วเขาก็กล่าวแก่ลูกหนี้ของเขาว่า "เธอจงชำระหนี้แก่ฉันเถิด แล้วฉันจะลดจำนวนหนี้แก่เธอ" ท่านอิบนุอับบาสตอบว่า "ไม่เป็นไร แท้จริงแล้วดอกเบี้ยนั้นมีรูปแบบคือการที่ลูกหนี้กล่าวแก่เจ้าหนี้ว่า ขอให้ท่านขยายเวลาชำระหนี้แก่ฉันเถิด แล้วฉันจะเพิ่มจำนวนหนี้แก่ท่าน มิใช่การที่เจ้าหนี้กล่าวแก่ลูกหนี้ว่า เธอจงชำระหนี้แก่ฉันเถิด แล้วฉันจะลดจำนวนหนี้แก่เธอ" (อัลมุศ็อนนัฟ ของอิหม่ามอับดุลร็อซซาค เล่มที่ 8 หน้า 72)

3.จากเหตุผลทางปัญญา
            การที่ผู้ขายทำเช่นนี้ถือว่าเขายอมสละสิทธิส่วนหนึ่งของตัวเองซึ่งเป็นที่อนุมัติให้ทำได้เหมือนกับกรณีการชำระราคาแบบเงินสดซึ่งเป็นที่อนุมัติให้ผู้ขายลดราคาสินค้าแก่ผู้ซื้อได้เช่นกัน (มาญัลละห์มุญัมมาอุลฟิกหิลอิสลามี , ฉบับที่ 6, เล่มที่ 1 , ปี ฮ.ศ 1410 หน้า 288)


หลักฐานของกลุ่มที่มีทัศนะว่าลดแล้วชำระไม่เป็นที่อนุมัติ

1. จากหะดีษ

         ความว่า จากท่านมิกดาด อิบนุ อัสวัดกล่าวว่า ฉันให้ยืมเงินชายคนหนึ่งจำนวน 100 ดีนาร์ แล้วปรากฏว่าฉันมีชื่ออยู่ในรายชื่อทหารที่ท่านนบีจะส่งออกไปรบ ฉันจึงกล่าวแก่ชายคนนั้นว่า จงจ่าย 90 ดีนาร์แก่ฉันแล้วฉันจะลดให้เธอ 10 ดีนาร์ เขาตอบว่า ตกลง แล้วเขาก็เล่าเรื่องนี้แก่ท่านรอซูลฟัง ท่านกล่าวว่า ท่านได้กินดอกเบี้ยของมิกดาดแล้ว (รายงายโดยอิหม่ามอัลบัยฮะกียฺ ในอัสสุนันอัลกุบรอ)

2. รายงานจากศอหาบะฮฺ
2.1 คำชี้ขาดของท่านอับดุลลอฮฺ อิบนุ อุมัร
         ท่านอับดุลรอหมาน อิบนุ มุฏอิม เล่าว่าฉันได้ถามท่านอิบนุอุมัรเกี่ยวกับชายคนหนึ่วที่ติดหนี้ฉันซึ่งยังไม่ถึงกำหนดเวลาชำระแล้วฉันก็กล่าวแก่เขาว่าจงชำระหนี้ของฉันเดี่ยวนี้ แล้วฉันจะลดจำนวนหนี้บางส่วนแก่เธอ ท่านก็ได้ห้ามฉันจากมัน (อัลมุศ็อนนัฟ ของอิหม่ามอับดุรร็อซซาค เล่มที่ 8 หน้า 74)

2.2 ท่านซัยดฺ อิบนุ ซาบิต ก็ได้สั่งห้ามจากมันเช่นกัน (ฟะตาวาอัสสุบกีย์ เล่มที่ 1 หน้า 351)
        หลักฐานของกลุ่มที่มีทัศนะว่าถ้าหากว่ามันเกิดจากการวางเงื่อนไขก็ถือว่าไม่เป็นที่อนุมัติ และถ้ามันไม่ได้เกิดจากการวางเงื่อนไขก็ถือว่าเป็นที่อนุมัติ
มีการขัดกันระหว่างหลักฐานที่บ่งชี้ว่ามันเป็นที่อนุมัติกับหลักฐานที่บ่งชี้ว่ามันไม่เป็นที่อนุมัติ เราจึงนำหลักฐานดังกล่าวมารวมกันโดยการแยกรายละเอียด (ฟะตาวาอัสสุบกีย์ เล่มที่ 1 หน้า 351)

การแสดงทัศนะที่ถูกต้องที่สุดในทัศนะของผู้เขียน
          ทัศนะที่ถูกต้องที่สุดในทัศนะของผู้เขียนคือทัศนะของกลุ่มที่ 3 ที่มีทัศนะว่าถ้าหากว่ามันเกิดจากการวางเงื่อนไขก็ถือว่าไม่เป็นที่อนุมัติ และถ้ามันไม่ได้เกิดจากการวางเงื่อนไขก็ถือว่าเป็นที่อนุมัติ การที่ผู้เขียนมีทัศนะเช่นนี้เพราะว่าหะดีษที่ 2 กลุ่มแรกนำมาอ้างเป็นหลักฐานนั้นเป็นหะดีษที่อ่อนแอ ซึ่งไม่สามารถนำมาใช้เป็นหลักฐานได้ กล่าวคือ หะดีษของท่านอิบนุอับบาสที่ว่า

          ความว่า จากท่านอิบนิอับบาส แท้จริงท่านนบีครั้นเมื่อท่านขับไล่ชาวยิวบนีอันนะฎิร(ออกจากมาดี นะหฺ)ได้มีส่วนหนึ่งจากพวกเขามาหาท่านนบีแล้วกล่าวว่า โอ้ท่านนบีของอัลลอฮฺ ท่านขับ ไล่พวกเรา ทั้งๆที่มนุษย์(ชาวมาดีนะหฺ)ยังมีหนี้สินที่ยังไม่ถึงกำหนดเวลาชำระกับพวกเรา? ท่านนบีก็ตอบว่า พวกเจ้าจงลดจำนวนหนี้และจงสั่งให้ลูกหนี้ชำระหนี้โดยเร็ว   รายงานโดยอิหม่ามอัลหากิมและอัดดารุกุฏนีย์ (อ้างแล้ว)

           ในสายรายงานของหะดีษนี้มีชายคนหนึ่งชื่อมุสลิม บิน คอลิด ซึ่งท่านอิหม่ามอัดดารุกุฏนีย์กล่าวถึงชายคนนี้ว่า เป็นผู้ที่เชื่อถือได้แต่มีความจำที่ไม่ค่อยดี 1 (สุนันอัดดารุกุฏนีย์, เล่มที่ 2 หน้า 46)
ส่วนหะดีษของท่านท่านมิกดาด ที่ว่า

           ความว่า จากท่านมิกดาด อิบนุ อัสวัดกล่าวว่า ฉันให้ยืมเงินชายคนหนึ่งจำนวน 100 ดีนาร์ แล้วปรากฏว่าฉันมีชื่ออยู่ในรายชื่อทหารที่ท่านนบีจะส่งออกไปรบ ฉันจึงกล่าวแก่ชายคนนั้นว่า จงจ่าย 90 ดีนาร์แก่ฉันแล้วฉันจะลดให้เธอ 10 ดีนาร์ เขาตอบว่า ตกลง แล้วเขาก็เล่าเรื่องนี้แก่ท่านรอซูลฟัง ท่านกล่าวว่า ท่านได้กินดอกเบี้ยของมิกดาดแล้ว รายงายโดยอิหม่ามอัลบัยฮะกียฺ(อ้างแล้ว)
ท่านอิหม่ามอัสสุบกีย์กล่าวว่า สายรายงานของมันฎออีฟ(อ่อนแอ) (ฟะตาวาอัสสุบกีย์ เล่มที่ 1 หน้า 351)

           ส่วนคำชี้ขาดของท่านอิบนุอับบาสซึ่งเป็นหลักฐานของกลุ่มที่ 1 ก็ถูกแย้งโดยคำชี้ขาดของท่านอิบนุอุมัรและท่านซัยดฺ อิบนุ ซาบิต ซึ่งเป็นหลักฐานของกลุ่มที่ 2 ทั้งสองจึงไม่สามารถนำมาใช้เป็นหลักฐานได้

           ส่วนหลักฐานทางสติปัญญาของกลุ่มที่ 1 นั้นก็คือ การที่ผู้ขายทำเช่นนี้ถือว่าเขายอมสละสิทธิส่วนหนึ่งของตัวเองซึ่งเป็นที่อนุมัติให้ทำได้ เหมือนกับกรณีการชำระราคาแบบเงินสดซึ่งเป็นที่อนุมัติ ให้ผู้ขายลดราคาสินค้าแก่ผู้ซื้อได้เช่นกัน หลักฐานนี้ก็สนับสนุนทัศนะของกลุ่มที่ 3 แต่จะต้องไม่มีการวางเงื่อนไขในขณะการทำสัญญาซื้อขาย ทั้งนี้เพราะการวางเงื่อนไขนั้นทำให้การกระทำแบบดังกล่าวคล้ายกับดอกเบี้ย
 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ตุลาคม 27, 2009, 20:26:28 โดย Abir » แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2009, Simple Machines Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.11 วินาที กับ 21 คำสั่ง